Alışkanlık Belası

Bir alışkanlığı bırakmak ne zormuş. Sanki boş zamanlarımın tamamı savaşmakla geçiyor kendi içimde.  Her an “acaba” sorusu ile karşı karşıya.

 

Ek:

Yazmaya 10 dakika önce başladım ama yaklaşık 8 dakikadır internette alışkanlıklarla ilgili resimlere bakıyorum.

Alışkanlık
En çok Karşılaştığım da buydu

Daha bir anlam veremedim ama hafiften andırıyor beni. Şöyle bi kararsız ve şüpheli bir bakış falan. Alışkanlık zor iş. İnsan ne zaman başladı bir şeyi alışkanlık edinmeye, işte orada kaybeder. “Alışmak”… Kaybetmeye alışmak, üzülmeye alışmak, alışmaya alışmak…

Yıllar önce bir arkadaşım vardı.  Kaybetmeye alışanlardan. Her şeyini keybetmişti. Hayattan bir beklentisi yoktu. Benliğini de kaybetmişti. “Nasıl olsa yapamayacağım” gibi cümleleri çok duyduk ondan…  Gariptir, onun bu sözleri beni daha da kamçılıyordu. Neden yapamayacaktım ki? Yapamayacak olsam bile bunu neden tekrar edip duracaktım ki? Bu bir çeşit kendini aşağılamak sayılmaz mıydı? Ya da yapamayacağımı düşünürsem o çocuk gibi olacağımdan mı korkuyordum emin değilim.

 

Ve bir 10 dakikanın daha ardından üsttekini daha anlamlı yapacak bir resim.

Çok da anlam katmıyor ama.. En azından olayı anlama açısından daha çok öge içeriyor. gözyaşı gibi..  saat 00:07 de başladım yazmaya , şu an ise 00:47 yetsin artık bari.. ben bırakıyorum. Alışkanlığı.. D:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s